Mięczak zakaźny w pytaniach i odpowiedziach

Co to jest mięczak zakaźny?

Mięczak zakaźny jest infekcją skórną wywoływaną przez wirus ospy i obserwowaną głównie u dzieci. Pierwszy raz opisano tę chorobę w literaturze w 1817 roku. Mięczak zakaźny występuje na całym świecie, ale najwięcej zachorowań odnotowuje się w krajach tropikalnych o dużej wilgotności. Wirus atakuje jedynie ludzi. Jest to stosunkowo rzadko występująca choroba dermatologiczna – stanowi zaledwie 1 procent wszystkich diagnozowanych chorób skóry. Choroba dotyka najczęściej dzieci w wieku przedszkolnym oraz szkolnym. Wirus przenoszony jest poprzez kontakt fizyczny z osobą zarażoną lub jej rzeczami osobistymi (ubraniami, ręcznikami, przyborami toaletowymi). Do zarażenia często dochodzi na basenie.

Mięczak zakaźny objawia się punktowymi zmianami na skórze. Mają one postać grudek w kształcie kopuł z charakterystycznym wgłębieniem pośrodku zaczopowanym martwymi komórkami nabłonka zmieszanymi z cząsteczkami wirusa. Zagłębienie jednak może nie występować we wszystkich wykwitach.

Zmiany skórne mają od 1 do 5 milimetrów. Kolor guzków może być perłowy, żółtawy, cielisty, różowy, czerwony. U dzieci zmiany najczęściej pojawiają się na kończynach i tułowiu, u dorosłych natomiast w dolnej części brzucha, na udach i w miejscach intymnych. Zmiany występują w skupiskach. Jeśli są małe (szczególnie u dzieci), trudno zaobserwować zagłębienia występujące w grudkach. Krostki nie są bolesne, ale mogą swędzieć (przez drapanie może dochodzić do przenoszenia wirusa w inne miejsca na ciele osoby zarażonej). Największą troską rodziców dzieci chorujących na mięczaka jest obawa, że dziecko będzie przez jakiś czas wykluczone z aktywności fizycznej i spędzania czasu wspólnie z innymi dziećmi, dlatego zależy im na szybkim zwalczeniu choroby.

Wśród metod leczenia mięczaka zakaźnego można wymienić metody mechaniczne i chemiczne. Metody mechaniczne są efektywne, ale narażają dziecko na potencjalnie bardzo bolesne i traumatyczne doświadczenie. Do tych metod należą przede wszystkim krioterapia (wymrażanie zmian), elektrokoagulacja, laseroterapia oraz łyżeczkowanie (fizyczne usunięcie każdej zmiany, grudki na skórze). W przypadku tych metod istnieje ryzyko trwałego uszkodzenia skóry i powstania blizn. Ich skuteczność zależy w dużej mierze od sprawności i umiejętności lekarza wykonującego zabieg oraz od liczby i obszaru zmian skórnych. Do metod chemicznych należy leczenie środkami chemicznymi (opartymi m.in. na kwasie salicylowym, kwasie glikolowym, kwasie mlekowym, wodorotlenku potasu, nadtlenku benzoilu) stosowanymi miejscowo. Ich działanie opiera się na wywołaniu miejscowego stanu zapalnego, co doprowadza do uszkodzenia zarówno zdrowej, jak i zarażonej skóry. W kontakcie z tymi środkami odczuwa się nieprzyjemne pieczenie i palenie skóry. Skóra po zastosowaniu środków chemicznych jest podrażniona, mogą powstawać przebarwienia i blizny.

W przeciwieństwie do stosowania tradycyjnych metod leczenia, terapia leczenia wyrobem medycznym Mollusan® MED znacząco łagodzi przebieg choroby. Płyn nie uszkadza zdrowej skóry, jego aplikacja jest w pełni komfortowa i bezpieczna a skóra wraca do pierwotnego stanu bez pozostawiania śladów i działań niepożądanych.

U osób ze zdrowym układem odpornościowym zmiany skórne znikają samoczynnie, ale u większości z nich trwa to kilkanaście miesięcy. Przeprowadzone w Wielkiej Brytanii badanie obejmujące 269 dzieci w wieku od 4 do 15 lat dowiodło, że czas samoistnego zniknięcia zmian wynosi średnio 13 miesięcy. W 30 proc. przypadków czas ten wyniósł aż 18 miesięcy, a w 13 proc. badanych przypadków ponad 2 lata (źródło: Olsen JR, Gallacher J, Finlay AY, Piguet V, Francis NA. Time to resolution and effect on quality of life molluscum contagiosum in children in the UK: A prospective community cohort study. Lancet Infect Dis 2015; 15 (2): 190-5.)

Wirus przenoszony jest poprzez kontakt fizyczny z osobą zarażoną lub jej rzeczami osobistymi (ubraniami, ręcznikami, przyborami toaletowymi). Często do zarażenia dochodzi podczas korzystania z publicznych pływalni. Choroba może się przenosić na inne części ciała, na co narażone są szczególnie dzieci, które nie mogą się powstrzymać przed drapaniem zmienionej skóry. Zwykle zmiany na skórze pojawiają się w czasie od 2 do 7 tygodni od zarażenia, ale mogą także wystąpić nawet po kilku miesiącach.

Tak, dziecko może zarazić rodziców i inne osoby poprzez kontakt fizyczny lub kontakt z rzeczami osobistymi dziecka, szczególnie przyborami toaletowymi. Aby uniknąć zakażenia, ważne jest, aby nie współdzielić ręczników, pościeli, gąbek kąpielowych i wanien z osobą zarażoną. Rodzice powinni zadbać również o codzienną zmianę ręcznika i piżamy u dziecka.

Dzieci chorujące na mięczaka nie muszą pozostawać w domu. Rodzice powinni pilnować, by dzieci nie pocierały, nie drapały lub w inny sposób nie podrażniały wykwitów, ponieważ zawierają one w sobie kaszowatą substancję z cząsteczkami wirusa. W taki sposób można go przenieść na inne, niezainfekowane fragmenty skóry. Chore dzieci powinny unikać kontaktu fizycznego z innymi.

Rodzice powinni zadbać również o codzienną zmianę ręcznika i piżamy u dziecka.

Nie powinno się wyciskać i w żaden inny sposób podrażniać zmian skórnych, ponieważ w krostach znajdują się martwe komórki nabłonka zmieszane z cząsteczkami wirusa. Drapanie i wyciskanie zmian powoduje dalsze rozprzestrzenianie się wirusa na ciele (dochodzi do samozakażenia).

Mollusan® MED

Wyrób medyczny w płynie wspierający leczenie mięczaka zakaźnego

logo-white

Dane kontaktowe

Mollusan Europe sp. z o.o.sp.k.

ul. Katowicka 45/38,

61-131 Poznań

 

NIP: 7822866031

REGON: 383866257.

KRS: 0000794719

 

@: bok@mollusan.pl

T: +48 508 929 049